- ΠΟΛΥΠΟΔΑΣ
- ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΛΥΠΟΔΕΚΤΟΜΗΣ
Η τεχνική που χρησιμοποιείται εξαρτάται από το μέγεθος και τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πολύποδα. Μικροσκοπικοί πολύποδες (≤0,5εκ.) αφαιρούνται πλήρως με λαβίδα βιοψίας, ενώ μεγαλύτεροι πολύποδες αφαιρούνται με θερμό (EMR) ή ψυχρό (cold snare) βρόχο πολυποδεκτομής συνήθως μετά από υποβλεννογόνια έγχυση διαλύματος μπλε του μεθυλενίου ή φυσιολογικού ορού. Πάντα η ακριβής τεχνική προσαρμόζεται αναλόγως τον πολύποδα (έμμισχος, επίπεδος, διαστάσεις κ.ά).
Ο ασθενής δεν αισθάνεται πόνο κατά την πολυποδεκτομή. Το μόνο που αλλάζει σε σχέση με την «απλή» (διαγνωστική) κολονοσκόπηση είναι η διάρκεια της εξέτασης που στην πολυποδεκτομή διαρκεί παραπάνω λόγω των περισσότερων χειρισμών που διενεργούνται, όπως προαναφέρθηκε.
- ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
Η πολυποδεκτομή είναι μια επεμβατική ιατρική πράξη και όπως όλες οι επεμβάσεις έτσι και αυτή έχει κάποιες πιθανές επιπλοκές:
- Αιμορραγία (άμεση ή καθυστερημένη)
Είναι η πιο συχνή επιπλοκή μετά από πολυποδεκτομή και εμφανίζεται σε ποσοστό 0.3 – 6.1% των πολυποδεκτομών. Μπορεί να εμφανισθεί είτε άμεσα (1.5% των πολυποδεκτομών) είτε καθυστερημένα (έως το 2% των πολυποδεκτομών) (κατά μέσο όρο 5 – 7 ημέρες μετά την ενδοσκοπική πράξη αλλά μπορεί να παρατηρηθεί και από λίγες ώρες έως και μέχρι 29 ημέρες). Η σοβαρότητα της αιμορραγίας κυμαίνεται από βαριά αρτηριακή έως ελάχιστη στάγδην (oozing). Ο κίνδυνος αιμορραγίας σχετίζεται με τον τύπο και το μέγεθος του πολύποδα, την τεχνική της πολυποδεκτομής και την κατάσταση πηκτικότητας του ασθενούς.
Πάντα συστήνεται διακοπή αντιπηκτικών φαρμάκων και αποφυγή λήψης μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) 5-7 ημέρες πριν οποιαδήποτε ενδοσκόπηση καθώς μία διαγνωστική ενδοσκόπηση μπορεί να μετατραπεί σε επεμβατική εφόσον υπάρχουν ευρήματα που μπορούν να αντιμετωπισθούν στον ίδιο χρόνο.
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η αιμορραγία μπορεί να αντιμετωπισθεί ενδοσκοπικά (φαρμακευτική ή μηχανική αιμόσταση).
- Διάτρηση
Είναι η σοβαρότερη πρώϊμη επιπλοκή της πολυποδεκτομής και η πιο σπάνια. Η συχνότητά της κυμαίνεται μεταξύ 0,44-1% και είναι πιο συχνή σε πολυποδεκτομές ευμεγέθων επίπεδων πολυπόδων και ιδίως στην περιοχή του τυφλού, όπου το τοίχωμα του εντέρου είναι πιο λεπτό σε σχέση με το υπόλοιπο έντερο. Εκδηλώνεται με έντονο πόνο αμέσως μετά την πολυποδεκτομή και η αντιμετώπισή της είναι χειρουργική.
- Σύνδρομο μετά από πολυποδεκτομή (PPCS, Postpolypectomy Coagulation Syndrome)
Προκύπτει όταν η ηλεκτροπηξία επεκτείνεται στο μυϊκό και ορογόνο χιτώνα του εντερικού τοιχώματος. Ο ασθενής παρουσιάζει όλα τα συμπτώματα και σημεία της εντερικής φλεγμονώδους διεργασίας όπως σκωληκοειδίτιδας ή εκκολπωματίτιδας με τη διαφορά ότι η φλεγμονή δεν είναι μικροβιακής αλλά θερμικής ενέργειας προέλευσης. Η κλινική συμπτωματολογία περιλαμβάνει εντοπισμένο πόνο, τοπική ευαισθησία και πυρετό με ή χωρίς σημεία περιτοναισμού 12-24 ώρες μετά την επέμβαση. Συνήθως ανταποκρίνεται στη θεραπεία με ενδοφλέβια αντιβίωση. Το σύνδρομο μετά από πολυποδεκτομή αποτελεί τη 2η συχνότερη επιπλοκή με συχνότητα 1% των πολυποδεκτομών [9]. Εμφανίζεται συνήθως μετά από μία δύσκολα τεχνικά πολυποδεκτομή όπου εφαρμόσθηκε για μεγάλη διάρκεια ηλεκτροκαυτηριασμός όπως στους μεγάλους (>2mm) έμμισχους πολύποδες, ή μετά από τμηματική εκτομή μεγάλου άμισχου πολύποδα του δεξιού κόλου όπου μπορεί να περιβροχίσθηκε και φυσιολογικός ιστός πέριξ του πολύποδα.
